عبارت الهی “فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ” در پیشانی جلسه که شاید به تعبیری نشان عزم و توکل امام است و خطاب به امت که:
هر که عزم مبارزه کرده، نگران نباشد، توکل کند به خدا…
چینش ویژهی بالای جلسه که جناحین حضرت فرمانده، یک طرف مثل همیشه روسای قوا و سران نظام بودند و اینبار دست راست ایشان، فرماندهان و سر لشگران…
اما محور محور کلان و زیرساختی منازعه؛ تاکید بر تقابل تمدنی:
“ما نمیتوانیم در مسائل گوناگون سیاسیمان، اقتصادیمان و دیگر چیزها پیرو مبانی تمدن مادی غرب باشیم. تمدن غربی البته مزایایی دارد؛ در این شکی نیست. از هر مزیتی در هر جای دنیا در غرب و شرق و دور و نزدیک، هر جا مزیتی هست که ما میتوانیم یاد بگیریم استفاده کنیم، باید بکنیم؛ در این تردیدی نیست. اما در مبانی آن تمدن نمیتوانیم تکیه کنیم، مبانی آن تمدن، مبانی غلطی است. مخالف با مبانی اسلامی است. ارزشهای آن تمدن، ارزشهای دیگری است. لذا شما میبینید خیلی راحت از لحاظ قانونی، از لحاظ اجتماعی، از لحاظ رسانهای، میرسند به چیزهایی که شما از فکر کردنش هم خجالت میکشید، شمای مسلمان و آشنای با قرآن. بنابراین نباید دچار «فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ» بشویم.”
محور اصلی تبیینی و دستور کار لشگریان تبیین:
“اصرار برخی از دولتهای قلدر برای مذاکره، به منظور حل مسائل نیست، بلکه برای تحکّم و تحمیل توقعات خودشان است. جمهوری اسلامی ایران قطعاً توقعات آنها را نخواهد پذیرفت.”
