چرا افزایش مبلغ کالابرگ ضروری است؟
چرا افزایش مبلغ کالابرگ ضروری است؟
هزینه کل یک خانوار شهری از ۲۶۹ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ به حدود ۳۹۲ میلیون تومان در سال گذشته رسیده که رشد ۴۵.۵ درصدی را نشان می‌دهد. اما در همین فاصله، هزینه خوراکی و دخانیات از ۶۳.۷ میلیون تومان به حدود ۱۱۱ میلیون تومان افزایش یافته و رشد ۷۴ درصدی را ثبت کرده است. به بیان دیگر، سرعت افزایش هزینه خوراکیها حدود ۲۸ واحد درصد بیشتر از رشد کل هزینه خانوار بوده است.
نتیجه این اتفاق، افزایش سهم خوراکیها در سبد هزینه خانوار است. در کل کشور، سهم هزینه خوراکی و دخانیات از ۲۳.۶ درصد در سال ۱۴۰۳ به ۲۸.۳ درصد در سال ۱۴۰۴ رسیده است. این تغییر از منظر اقتصاد خانوار اهمیت زیادی دارد؛ چراکه برخلاف بسیاری از هزینه‌های غیرضروری، بخش قابل‌توجهی اقلام خوراکی قابل‌حذف از هزینه‌های خانوار نیست؛ بنابراین وقتی سهم این گروه در بودجه خانوار افزایش پیدا می‌کند، فضای مالی خانوار برای سایر مخارج محدودتر می‌شود.
اهمیت آن تا جایی است که این فشار در دهک‌های پایین‌تر نیز معنادارتر است.
یک خانوار دهک دهم می‌تواند نزدیک به دوبرابر شدن هزینه خوراکی را تجربه کند، اما این هزینه در سال ۱۴۰۴ همچنان ۲۲.۷ درصد از کل مخارجش را تشکیل می‌دهد، درحالی‌که در دهک اول، بیش از یک‌سوم کل مخارج صرف خوراکی و دخانیات می‌شود؛ بنابراین معیار مهم فقط میزان رشد قیمت یا هزینه نیست، بلکه باید دید این افزایش چه مقدار از بودجه خانوار را به خود اختصاص می‌دهد.
هرچه سهم هزینه‌های ضروری در بودجه خانوار بیشتر باشد، افزایش قیمت این اقلام آثار عمیق‌تری بر سطح زندگی خواهد داشت. به همین دلیل، هدفمندکردن حمایت غذایی در قالب کالابرگ به سمت دهک‌های پایین می‌تواند از نظر اقتصادی مستقیماً با ساختار هزینه خانوارهای کم‌درآمد مرتبط باشد و به بهبود معیشت این دهک‌ها منجر شود.
